شاخص های طراحی معماری آبنما

توجه به بافت و نوع معماری اطراف 

نوع طراحی آبنما از عملکردهای اطراف چون تفریحی ، فرهنگی ، مذهبی و حتی شکل و فرم بناهای مجاور تاثیر می پذیرد . همجنین مدرن و سنتی بودن بافت اطراف نیز در شکل آبنما و عملکردی که از آن مورد انتظار است تاثیر می پذیرد. در آنالیز سایت نیز می بایست به شرایط کالبدی و پیرامونی مکان آبنما توجه کرد . از جمله موارد مهم در این زمینه می توان به نوع و رنگ مصالح اطراف و زمینه ای که آبنما در آن رویت می شود فرم ها و اشکال به کار رفته در جداره ها و کف و اطراف آبنما و حتی پوشش گیاهی موجود اشاره کرد. 

توجه به طراحی روز وشب 

از آنجا که امروزه در فضاهای شهری نمی توان عملکردها را به ساعتی خاص در روز محدود کرد آبنما نیز از این مقوله مستثنی نیست . جلوه های بصری آب در روز و شب با توجه به تفاوت نور روز و نورپردازی شبانه می تواند به عنوان نقطه قوت طرح تلقی شود بنابراین آبنما را نمی توان به عنوان فضای خاموشی که از نظر بصری قابل رویت نیست در شب رها کرد. 

توجه به ادراک سربیع آبنما 

متناسب با نوع فضا و حرکت عمومی شهروندان چه به صورت سواره و چه پیاده نوع ادراک آب در طراحی آبنما اهمیت دارد. به طوری که ادراک آبنما برای یک سواره با سرعت بالا در بزرگراه تفاوت عمده ای با سواره ای با سرعت متوسط و در گیر در ترافیک شهری خواهد داشت . همچنین در مکان هایی که فرد پیاده با سرعت زیاد فقط قصد عبور از مکانی را دارد نسبت به فرد پیاده ای که با طمانینه و با هدف گشت و گذار آب نمایی را درک می کند تفاوت های ادراکی فراوانی وجود دارد. 

توجه به فیزیک ناظر 

فراهم کردن امکان ادراک حسی با آبنما با توجه به نوع تماس و درک بیننده ار محل آن از ضوابط مهم طراحی محسوب می شود . از آنجا که ارتفاع و اندازه آبنما می تواند به صورت های متفاوت توسط یک فرد پیاده و یا سواره شود. توجه به ساختار فیزیکی آبنما و نحوه طراحی آن متناسب با عملکرد فیزیکی محیط اهمیت فراوان دارد. 

توجه به مقیاس انسانی 

بسته به نوع جا و مکان استقرار آب نما و سطحی که به خود اختصاص می دهد ، توجه به مقیاس انسانی در برقراری ارتباط صمیمی و نزدیک با آب یکی از اصول طراحی به شمار می رود. به این ترتیب توجه به طراحی با حجم مناسب در شعاعی توصیه می شود که مورد رویت بیننده چه در مسیر سواره و چه پیاده قرار می گیرد. 

پیش بینی فضاهای حرکتی در اطراف آبنما 

پیش بینی حرکت و نوع واکنش رهگذران و افرادی که به نوعی با این آبنما ها ارتباط برقرار می کنند باید در طراحی به عنوان ضابطه مورد نظر واقع شود . به این ترتیب اب نما در سطح خیلی بالاتر و یا خیلی پایین تر از معابر توصیه نمی شود.