دسته بندی بافت در محوطه سازی

اصولا بافت کلیه عناصر تشکیل دهنده طرح اعم از آب ، سنگ و گیاه به سه دسته زیر تقسیم بندی می شود :

1- بافت خشن یا درشت : منظور از درشتی در اینجا اندازه نیست بلکه مفهوم خشن و زمخت بودن را می رساند . این بافت به خوبی قابل رویت بوده ، مشخص ، قوی ، مطمئن و جسور به نظرمی رسد . اشیایی با این بافت معمولا جلب توجه می کنند و اولین عناصری هستند که مورد توجه قرار می گیرند . دارای خطوط پیرامونی نامنظم و پر انرژی هستند . برگ های ضخیم و بزرگ با شاخه های کلفت و درهم و توده ای نهایتا فشردگی خاصی به گیاه می دهند . از انواع این گیاهان می توان به چنار ، شاه بلوط و ماگنولیا اشاره کرد. سوزنی برگان با بافتی متراکم ، برگ های سفت ودر هم دارای بافت خشن تری هستند که به عنوان نقاط تاکید مناسب می باشند. از مشخصات این گیاهان این است که به نظر می رسد به طرف بیننده پیشروی کرده و نظر ناظر را به طرف خود می کشند و از نظر روانی فاصله بین درخت با بیننده کم شده و فضا را کوجگ ، تنگ و خفه تر جلوه می دهند وبه همین علت است که نباید از این گونه درختان در فضاهای کوجک یا تنگ استفاده نمود . این گیاهان باعث می شوند که فضا کوجک تر درک شود . در بین مصالح ساختمانی ، سنگ های ساختمانی در درجه اول و آجر در درجه دوم سختی قرار می گیرند. 

2- بافت متوسط : از نظر احساس خنثی است . این اشیاء جلب توجه می کنند ولی مدعی آن نیستند. خطوط پیرامونی نسبتا نرمی دارند و حد واسط بافت خشن و نرم هستند . ممکن است یک گیاه از فاصله نزدیک دارای بافت درشت و از فاصله دور دارای بافت متوسط باشد. سنگ ریزه از مصالح کف پوش گذرگاه ها و پاسیوها می باشد که بافت آن در ردیف متوسط قرار می گیرد.

3- بافت نرم : زمانی که از این بافت صحبت می شود مشخصاتی مثل برگ های ظریف ، شاخه های باریک و لطیف ، رنگ روشن ، سطح هموار و حتی شکننده به ذهن جاری می گردد. عموما در یک ترکیب ، آخرین عناصری هستند که کشف می شوند ولی در رویت از فاصله نزدیک ، توجه ببننده را مدتی به خود معطوف می نمایند . گیاهان با بافت نرم فاصله خود را با بیننده زیاد کرده وسعی بر غیبت از نظرها دارند و باغ را وسیعتر ، محیط را بازتر و شادتر جلوه می دهند . گیاهان این بافت مهم ترین مواد گیاهی برای فضاهای کوجک ، خفه و گرفته هستند . از گیاهان با بافت نرم می توان لیلکی ، افرا ژاپنی و ابریشم مصری را نام برد .