باغ چینی چیست ؟

فرهنگ چینی دارای یکی از کهن ترین سنت های پیوسته در طراحی باغ می باشد. دو فلسفه ی فرهنگی موجود در چین سبب ایجاد دوگانگی در مفاهیم طراحی می گردد. اول اینکه رویکرد فلسفه ی "کنفسیوسی " در جامعه ای منظم منجر به هندسه ی دقیق خانه ها و شهرهای چینی می شود. خطوط مستقیم و مستطیل ها رابطه مردم را با یکدیگر مربوط میسازد. در مقابل ، اصل "تائوئیست " هماهنگ با طبیعت ، بر طراحی باغ حاکم بود . تصور میشد که از طریق تفکر در مورد وحدت خلقت ، نظم و هماهنگی واقعی ایجاد گردد . باغ های چینی در فرم نمادین ، اساس این نظم را نشان می دادند.  چینی ها فلسفه کنفوسیوسی و تائوئیست را گرانبها می دانستند و آنها رادر کنار هم در طراحی بکار می بردند . اهداف تائوئیستی از طریق رابطه نزدیک با طبیعت ، رقابت جهت حرکت ، نمایش بقا، و وحدت اصول فلسفی و اخلاقی بر فرم های باغ تاثیر می گذاشتند. برخلاف استفاده غربی ها از هندسه های دقیق در پلان های رسمی ، باغ های چینی دارای فرم هایی طبیعی بودند که راز شگفتی طبیعت را به عنوان عنصر جزءبه کل ، برای مردم آشکار می ساختند. منظر اصلی و برجسته چین از قله های کوه و دریاچه ها تصویر و الهامی را برای باغ های لذت بخش آنها ایجاد می کرد. در طول قرن ها استفاده از سنگ ها ، استخرها و گیاهان ابزاری د ر طراحی محسوب می شد . مواد طبیعی مانند سنگ نشان دهنده پایداری و دوام جهانی بزرگتر می باشد. استفاده از یک سنگ در یک مجسمه بزرگ ، مشخص می کند که سنگ ها به دلیل فرم و دوام خود که نشان از استحکام و قدرت کوه ها دارد مورد توجه قرار می گرفتند. حرکت وگردش در مسیرهای نامنظم سبب متنوع گشتن سفر در طور باغ می شد و بیننده را در تماس مستقیم باموادگیاهی قرار می داد. تجربیات بو و صوت بالذت بصری جهان طبیعی ترکیب می گشت. به طور مثال لذت تحسین حرکت ماه بر فراز باغ ، تماشای این منظره از کوشک های ویژه تماشای ماه باغ لذت بخش بود. این کوشک ها سازه هایی هستند که تنها به این منظور ساخته ودر باغ قرار داده می شود. فرم گیاهان به دقت انتخاب می شد و مجموعه ویژگی های ادبی و نمادین آنها نیز مورد تحسین قرار می گرفت . "کاج " و "نی بامبو " از جمله گیاهان باغی مهم بودند . استحکام و ظرافت نی ، قدرت و کیفیت ارتجاعی همیشه سبزش را نشان می داد . ترکیب درختان کاج با سنگ ها در طراحی نشان دهنده ی سکوت و تنهایی بود. به ترکیب درخت آلو ، نی و کاج ، سه دوست زمستان گفته می شد (به دلیل ترکیب ویژگی های همیشه سبز؛ گلدهی زودرس و فرم های زیبای آنها با یکدیگر ) گل های اصلی که در باغ جینی مورد استفاده قرار می گرفتند شامل نیلوفر آبی و گل صد تومانی درختی و گل داوودی بود. گل داوودی پیش از سایر گل ها کاشته می شد . به دلیل شکوفه دهی در تابستان و پاییز نماد عمر طولانی بود. به گل صد تومانی درختی ، به دلیل اندازه و فرم دقیق آن "پادشاه گلها " گفته می شد و تقریبا در هردریاچه ای که در آن باغ چینی موجود بود، شکوفه های نیلوفر آبی دیده می شد. هنگامی که نیلوفر با عظمت و با برگ های ایستاده و شکوفه های معطر و صورتی رنگ از آب برمی خاست ، نماد ایده های کمال ، پاکی و درستی بود.