انواع بام سبز

بامهای سبز می توانند در انواع "متمرکز و فشرده " ،"نیمه متمرکز" و "گسترده یا وسیع " بسته به عمق متوسط کشت و میزان تاسیسات مورد نیاز طبقه بندی شوند. بامهای سنتی سبز که نیازمند عمق متعارفی از خاک برای رشد گیاهان حجیم و چمن معمولی می باشند . به عنوان بام های سبز متمرکز مطرحند. این نوع بامها نیازمند آبیاری ، کوددهی و سایر مراقبتها می باشند. در مقابل ، بامهای سبز وسیع یا گسترده ، به عنوان سیستمهای خود نگهدار در نظر گرفته شده و به حداقل تاسیسات نگهداری ، شاید تنها یکبار در سال هرس یا کوددهی برای افزایش رشد گیاهان ، نیاز دارند . این نوع از بامهای سبز می توانند در لایه بسیار نازکی از "خاک " (اغلب از کودهای آلی با فرمول ویژه استفاده می شود )، قرار گیرند. بدین ترتیب بام های متمرکز ، محیط کشت ژرف و عمیقی دارند و در دسترس هستند (می توانند به عنوان یک فضای باز در نظر گرفته شوند ) 

سیستم متمرکز Intensive : این سیستم به نام مقطع عمیق یا باغ بام نیز شناخته می شود. این بام سبز شامل انواع مختلفی از گیاهان می باشد و مشابه یک پارک طراحی می شود بامهای سبز دارای درختان بزرگ و آبنماهایی می باشند که این موضوع خود احتیاج به تقویت اساسی سازه دارد . این سیستم اغلب نیازهای سازه ای جدیدی را برای بام الزامی می کند ، به ویژه برای بام هایی که دسترسی عمومی نیز داشته باشد. سیستم متمرکز واژه Roof Garden  یا باغ بام استفاد ه می شود . سیستم مدولار یا جعبه گیاه Planter Box  دراین سیستم گیاه و محیط کاشت در جعبه های مخصوصی که تمام یا بیشتر بام سبز را می پوشاند نگهداری می شود. در سیستم غیر مدولار محیط کاشت یک لایه پیوسته بر روی بام سبز می باشد . بام سبز گسترده ،محیط کشت سطحی و کم عمقی دارد و معمولا قسمتی از یک سیستم بامی و قسمتی از ساختار ساختمان سبز می باشد . یک بام سبز گسترده به طور کلی در دسترس و مورد استفاده کارکردی نیست .  طبقه بندی دیگر در خصوص بامهای مسطح و شیبدار است . بامهای سبز شیبدار ، نیازمند طراحی ساده تری در قیاس با بامهای تخت می باشند چرا که شیب بام کاهش خطر نفوذ آب از طریق سازه بام را با استفاده از لایه های آب بندی ئ زه کشی کمتری نسبت به بام تخت موجب می گردد.