اصول مربوط به ساختار معماری منظر

1 اصل ساختار و عملکرد منظر : توجه به شکل، تعداد ، نوع و توزیع و نحوه پراکنش فضایی لکه های فضای سبز و همچنین ارتباطات و توزیع فضایی گره ها ، تقاطع ها و سلسله مراتب دالان های اکولوژیکی در فضاهای سبز یک شهر اهمیت دارد. از دیگر سوی ، این اجزا در ساخت یک کلیت مشارکت می نمایند و ساختار کل فضاهای سبز شهری که از آن به عنوان زیرساخت سبز شهری نام برده می شود ، تحت تاثیر مجموعه ویژگی های ساختاری اجزای آن می باشد. با این دیدگاه ، می توان فضاهای سبز شهری را با توجه به نقش ساختاری این قسم فضاها در سامانه اکولوژیک شهر ، در انواع لکه ها و دالان های سبز طبیعی و یا انسان ساخت طلبقه بندی نمود. فضاهای سبز با وسعت زیاد، کارایی اکولوژیک بالاتری نسبت به فضاهای سبز کوچک تر دارند. به همین جهت باید از لکه های سبز طبیعی باقی مانده و لکه های طبیعی تغییر یافته و مصنوعی شهری حفاظت کرد و در سازماندهی فضایی و طراحی الگوی توزیع و ارتباطات فضاهای سبز در محیط شهری از آن بهره گرفت .

2- اصل تنوع موجودات زنده : میزان بالای ناهمگنی ، گاهش لکه های بزرگ و قطعه قطعه شدن آنها و کاهش تنوع موجودات در شهرها مشاهده می شود . در مورد فضاهای سبز شهری ، تنوع شکل ، نوع و حضور لکه های بزرگ و دالان های ارتباط دهنده لکه ها بر تنوع گونه ای موجودات زنده در کل محیط شهری می افزاید. به عبارت دیگر ، فضاهای سبز یکپارچه و تکه تکه نشده ، نسبت به فضاهای خرد شده ترجیح دارند . در مواردی که لکه های فضاهای سبز کم وسعن در بستر شهری مشاهده شود ، تلفیق لکه های کوچک فضاهای سبز و ایجاد لکه های وسیع تر بر پایداری و عملکرد آنها به لحاظ اکولوژیک می افزاید . استفاده از توان های بستر طبیعی شهر ، مانند دالان های طبیعی رودخانه ها و همچین توان بستر انسان ساخت شهر مانند دالان های مصنوعی سلسله مراتب دسترسی ها می تواند در این روند موثر باشد.