اصول طراحی منظر

1- سادگی : به منظور کاربرد این اصل ، طراح باید در ابتدا و قبل از شروع به کار در نظر داشته باشد که ممکن است در محل انجام پروژه پیچیدگی هایی از قبل موجود باشد. دریک باغ سادگی به حذف جزییاتی اطلاق می شود که در ترکیب کلی آن دخالت جندانی ندارد و تاثیر چندانی در بهبود یک طرح نداشته باشد. طرح می تواند ساده بوده و در عین حال یک طرح کامل قضای بیرونی با گیاهان متفاوت باشد. 

2- توازن یا تقارن : در طراحی های مناطق مسکونی دو نوع توازن مورد استفاده می باشد : توازن متقارن و توازن غیر متقارن .طرح متقارن ، نظم و کنترل را ایجاد کرده و سبب سازماندهی منظر از طریق تعادل و تکرار می گردد. عدم تقارن به آسانی و زمانی که عنصر باغ در اطراف یک صفحه ، خط یا نقطه یکسان نمی باشند را ایجاد می کند. 

3- تناسب : به اندازه واقعی یک جسم یا اندازه نسبی آن در مقایسه با جسمی دیگر اطلاق می شود. هنگام قرارگرفتن دو جسم کنار یکدیگر تناسب به وجود می آید. به اندازه یا مقیاس یک جسم " تناسب مطلق " و به اندازه مشاهده یا ادراک شده ی یک جسم نسبت به جسمی دیگر در فضا " تناسب نسبی " گفته می شود. 

4- تمرکز یا تاکید : مهم ترین ویژگی در بخش عمومی فضای سبز ورودی خانه است یعنی کلیه اجزا دیگر باید طوری طراحی شوند که توجه بیننده را به نقطه تمرکز هدایت کنند نه آنکه با آن رقابت کنند. اکثر اوقات طراحان وسوسه می شوند که نقاط تمرکز متعددی طراحی کنند که باید توجه داشت که در هر منظره فقط یک نقطه تمرکز کافی است . 

5- تنوع : به گوناگونی ویژگی های طرح در یک ترکیب گفته می شود تنوع ، تغییر یا تضاد میان یک یا دو عنصر طراحی سبب جلب توجه بازدید کننده می گردد. 

6- توالی یا تسلسل : طرح را به گونه ای که بیننده به مسیری معین و مشخص جلب گردد سامان دهد و توالی تغییر ، حرکت یا انتقال یکنواخت طرح می باشد که به یک مسیر یا به یک مقصد دلخواه منتهی می گردد. 

7- هماهنگی یا تعادل : این اصل برای ایجاد حرکت در چشم بیننده مورد استفاده قرار می گیرد . وقتی که یک ناظر در فضای سبز قدم می زند می بایست احساس کند که طراحی فضای سبز است که او را از یک بخش به بخش دیگر منتقل می کند.